Je bent student in Buenos Aires en dient elk jaar je visum te verlengen. Een kwestie van de juiste documenten verzamelen en een stempeltje halen in je paspoort, meer is het eigenlijk niet. Je begint op tijd, 2 maanden voor je visum verloopt en 1 maand voor je colleges beginnen, zo hoop je de bureaucratie voorbij te zijn als je weer aan de slag moet. Volg het stappenplan:
Je belt de faculteit om 2 van je documenten aan te vragen. Het ene bewijst dat je regulier student bent (Certificado de Alumno Regular), het andere laat zien welke examens je het afgelopen jaar gedaan hebt (Certificado Analítico). De Studentenadministratie van je faculteit kan noch via de telefoon, noch via internet dit soort verzoeken afhandelen, en deelt mee dat je ze persoonlijk zult moeten komen aanvragen.
Je stapt op je fiets (ondanks 40 graden en 90% luchtvochtigheid), om niet een uur in de bus gekookt te worden en fietst in een half uurtje naar je faculteit. De rij bij de Studentenadministratie is gelukkig nog niet zo lang. Je vraagt de 2 documenten aan. Eén daarvan moet betaald worden. De kassa is aan de andere kant van het gebouw. Na betaling lever je het betaalbewijs in bij de dames van de Studentenadministratie. Een week later mag je je documenten komen ophalen.
De volgende dag ga je naar het kantoor van de Burgerlijke Stand voor een bewijs van goed gedrag (Certificado de Antecedentes Penales). Vroeg opstaan: om 7 uur in de rij staan om een nummer te bemachtigen, als je later op de ochtend komt zijn de nummers op. Gelukkig is het nog niet al te druk en heet in de metro naar het centrum. Wacht geduldig in de rij tot je nummer afgeroepen wordt. Betaal voor je certificaat. Wacht geduldig in de volgende rij. Kom goed voorbereid met kopietjes van je paspoort en je DNI (Argentijnse identiteitsbewijs). Na het nemen van je vingerafdrukken krijg je een bewijsje. Goed bewaren, 5 werkdagen later mag je je certificado ermee afhalen (Oh ja: niet vergeten blij te zijn dat je Nederlander bent. Inwoners van de USA moeten ook een bewijs van goed gedrag van de FBI overleggen voor elke periode die zij in hun eigen land doorbrengen).
Een week na het bezoek aan je faculteit stap je weer op je fiets, ondanks de aanhoudende hittegolf. Deze keer een lange rij bij de Studentenadministratie, omdat alle eerstejaars zich bij hetzelfde loket moeten inschrijven. Niet boos worden als na een uur wachten blijkt dat je Analítico nog niet aangemaakt is, de dames doen hun best. Het certificaat wordt geprint en getekend. Alleen de vakken van het 1e cuatrimester staan erop, want het systeem is nog niet geactualiseerd met de cijfers van november/december. Je denkt dat het voor Migraciones (de IND) niet zoveel uitmaakt hoeveel vakken erop staan, dus je gaat tevreden naar huis. Al 2 documenten
in the pocket!
Niet te vroeg juichen. Die documenten dienen nog wel even gelegaliseerd te worden. Eerst door de universiteit (UBA) en dan door het ministerie van Onderwijs. Van de afgelopen jaren herinner je je dat je om 7 uur in de rij ging staan bij de UBA. Omdat je de website even checkt kom je erachter dat de procedure gewijzigd is. Via internet dien je een datum en tijdstip te reserveren. Je raakt niet in paniek als op het eerste gezicht blijkt dat alle dagen vol zitten tot na de uiterste houdbaarheidsdatum van je visum. Rustig even alle dagen bekijken, dan kom je er achter dat je in je eerste collegeweek nog net een plaatsje kan bemachtigen. Op het tijdstip dat je eigenlijk college hebt, maar goed, je stelt je prioriteiten bij.
Inmiddels zijn er 5 werkdagen verstreken sinds je naar de Burgerlijke Stand ging. Er zaten nog 2 feestdagen tussen vanwege het Carnaval, maar nu je legalisatie moet wachten tot begin maart heb je even geen haast meer. Je gaat met de metro naar het centrum, deze keer mag je na 8 uur komen en je hoeft niet eens in de rij te staan. Niet vergeten even lekker koffie te gaan drinken met medialunas (kleine zoete croissantjes) om te vieren dat je een eerste stap echt afgerond hebt.
Behalve de verlenging van je visum wil je ook graag het adres in je DNI wijzigen. Je woont al meer dan een jaar op je nieuwe adres, dus dat wordt wel eens tijd. Daarvoor heb je uiteraard nog een extra document nodig, dat je bij het politiebureau in je wijk kunt aanvragen. De dag erop moet je dan thuis zijn, want het afleveren van het papiertje op je woonadres is het bewijs dat je daar ook echt woont. Je gaat op een middag bij het politiebureau langs. Het is te druk en je hebt geen tijd om te gaan zitten wachten. Later op de middag loop je er weer heen, het is nog drukker geworden. De volgende ochtend probeer je het weer. Je bent meteen aan de beurt. Je moet 10 pesos betalen, de dienstdoende agent heeft geen wisselgeld voor jouw biljet van 100. Je loopt terug naar huis en leent 10 pesos van je huisgenoot (alternatief: je koopt een pakje kauwgom bij de kiosk op de hoek). Je loopt voor de vierde keer binnen 24 uur naar het politiebureau en betaalt de 10 pesos. De volgende dag komt een agent op de fiets bij je huis langs, juist als jij met je fiets naar je faculteit gaat. Je bent weer een stapje verder!
De dag van legalisatie bij de universiteit is aangebroken, je zorgt dat je in het aangegeven tijdvak op de juiste locatie bent (met de bus deze keer). Je bent al met colleges begonnen inmiddels dus je zorgt dat je wat te lezen/studeren bij je hebt, voor in de rij. Het valt mee, na een half uurtje ben je al aan de beurt. Na betaling krijg je de 2 documenten van je faculteit gestempeld en getekend terug. Nu alleen nog naar het ministerie. Dat zit op loopafstand, maar is spijtig genoeg alleen 's ochtends geopend. Het is vier uur 's middags dus je zult de volgende dag dezelfde reis nog eens moeten afleggen. De volgende dag neem je dezelfde bus. Tijdens de ochtendspits dus je doet er lekker lang over (leesmateriaal niet vergeten!). Bij het ministerie is er maar één wachtende voor je. Die heeft niet zoals jij 2 A4-tjes bij zich, maar ordners vol met papier. De mevrouw aan de balie is druk in gesprek met haar en probeert te begrijpen wat er precies gelegaliseerd moet worden. De andere ambtenaren achter de balie vertonen geen enkele neiging tot klantcontact. Tot de mevrouw met de ordners weg is, dan wordt je toch ineens door één van de andere ambtenaren geholpen. Twee stempels en twee handtekeningen later, sta je weer op straat. Je mag jezelf feliciteren! je hebt alle documenten rond en bent klaar voor de laatste stap: Migraciones.
Je plant de grote dag goed: op tijd naar bed, genoeg geld in huis, alle documenten klaar in origineel en kopie. Je staat om half 6 op en gaat snel de deur uit. Voor 7 uur ben je bij Migraciones en sluit je achteraan in een reeds lange rij. Je weet nog van het afgelopen jaar waar je moet zijn en je hoopt dat de indeling van de gebouwen sindsdien niet gewijzigd is. De rij komt in beweging, bij de deur gekomen krijg je een nummer en neem je plaats. Zodra het de ambtenaren genegen is begint het afroepen van de nummers. Eenmaal aan de beurt haal je al je documenten tevoorschijn. De dame tegenover je bestudeert ze. "Wat heeft u eigenlijk in het 2e cuatrimester gedaan?" vraagt ze, en wijst op je Analítico op een laatste examendatum eind juni. Je legt uit dat de faculteit in februari het systeem nog niet op orde had, dat je vanwege de te volgen legalisatiestappen op tijd begonnen bent met het aanvragen van je documenten. Ze vraagt naar je libreta (universiteitsboekje waarin je je vakken moet laten aftekenen). Je antwoordt dat dat bij één van de vakgroepen ligt, juist vanwege het aftekenen van de examens van november. Ze vindt het jammer maar kan niets voor je doen. Je zult terug moeten komen met een volledige Analítico. Je sputtert nog tegen omdat het niet bepaald je hobby is, en weinig efficiënt, om van de ene naar de andere rij te zwerven, van het kastje naar de muur. Je argumenteert dat het andere certificaat toch ook aantoont dat je een reguliere student bent. Het mag niet baten, de dame is onverbiddelijk. Je bent met te hoge verwachtingen gekomen, je mag terug naar "AF". Bovendien is je visum nog niet verlopen, dus je hebt "alle tijd" om een en ander te regelen en gezellig nog eens langs te komen bij Migraciones.
Je keert onverrichter zake terug naar huis. Als troost ga je even in een leuk cafeetje lekker koffie drinken met medialunas. Je hebt het verdiend!
De volgende dag ga je terug naar de Studentenadministratie. Er staan geen rijen eerstejaarsstudenten meer. De dames kennen je inmiddels en leven met je mee, maar zien in het systeem nog steeds niet al jouw vakken vermeld. Je vraagt ze om een volledige Analítico deze keer. Over een week mag je weer langs komen om het op te halen. Je gaat langs op de afgesproken dag en neemt het document in ontvangst. Het is getekend door dezelfde persoon dus deze keer mag je de legalisatiestappen overslaan. Voor de zekerheid zorg je ook dat je je libreta in je bezit hebt. De eerstvolgende werkdag waarop je geen ochtendcollege hebt, ga je weer voor 7 uur in de rij staan bij Migraciones. Je verwacht deze keer met de felbegeerde stempel in je paspoort huiswaarts te keren. Wederom niet te vroeg juichen, je weet maar nooit over welk detail ze deze keer zullen vallen. Eén enkele gedachte houdt je op de been: volgend jaar nog één keer het hele circus door en dan krijg je van de apparatsjiks van Migraciones een visum voor onbepaalde tijd. De hemel zij geprezen.
